TURSKA

Zakonodavni okvir


 

Zemljotresi koji su pogodili područje Marmara 1999. Predstavljaju najveću katastrofu koju je Tirska iskusila. Ono što izdvaja ove zemljotrese od njihovih prethodnika jesu njihove osnovne karakteristike, kao što su činjenica da su pogodili područja sa velikim brojem stanovnika gdje imamo dosta teške industrije i činjenica da su pogodili veoma veliko područje, zbog čega smo uvidjeli da je bilo potrebno revidirati našu strukturu upravljanja katastrofama. Da bi se popunile praznine u koordinaciji 2000. osnovana je Opšta uprava za upravljanje vanrednim situacijama u Turskoj, sistem građevinske inspekcije je u potpunosti izmijenjen a osiguranje objekata je postalo obavezno. Međutim, činjenica da su tri glavne organizacije koje funkcionišu u sistemu upravljanju katastrofama, to jeste Opšta uprava za upravljanje vanrednim situacijama u Turskoj, Opšta uprava kriznih poslova i Opšta uprava civilne odbrane, organizovane pod tri različita ministarstva uzrokovala je da i dalje imamo probleme na tom području.
U skladu sa lekcijama naučenim iz katastrofa i uzimajući u obzir promjene u svijetu, Republika Turska je počela raditi na razvoju sistema u kojem bi centralni nivo bio zadužen za koordinaciju a lokalni nivo bi se ojačao jer smo shvatili da bi lokalno upravljanje katastrofama bilo djelotvornije.
Kao rezultat tih studija, 2009. je usvojen Zakon br. 5902, kako bi se uklonio problem koordinacije između agencija uključenih u sistem upravljanja katastrofama. Ovim Zakonom, tri glavne uprave su ukinute, a osnovano je Predsjedništvo za upravljanjem katastrofama i vanrednim situacijama, uz osnivanje Provincijskih uprava za katastrofe i vanredne situacije na lokalnom nivou u provincijama, koje su bile direktno pripojene kabinetima guvernatora provincija. Zakon je zamijenio stari pristup upravljanju vanrednim situacijama sa novim mentalitetom koji daje prednost upravljanja rizicima.